Figurki konne i piesze 54mm - Napoleońskie i nie tylko.

.

Dzisiaj kilka figurek nie tylko Pegaso Models 54mm, Od rewolucji do cesarstwa. Na początek znana już figurka, człowieka który nie ufał Napoleonowi. Tadeusz Kościuszko, Racławice 1794 Kod: ADB54005

Mobilizacja mas chłopskich w obronie Rzeczpospolitej przez Kościuszkę była w sposób oczywisty zainspirowana działaniami milicji północnoamerykańskich w wojnie o niepodległość oraz ich gorszego brata, rewolucjonistów francuskich. Ich złowieszczym przykładem jest Sankuilota, Rewolucja Francuska 1789 Kod: Pegaso-54-220. Sans coulotte - bez pantalonów (takich krótkich spodni z wysokimi skarpetami, stroju bogatych warstw społeczeństwa).

Napoleon, po powrocie z kampanii w Afryce szybko uporał się z rewolucja, wprowadzając porządek, spokój i dosyć racjonalne prawa. W odróżnieniu od innych dyktatorów postawił na naukę i organizację sprawnego państwa. Majestat Cesarski chroniła Gwardia, a wśród niej dwa pułki ostatniej szansy, Mamelucy i Szwoleżerowie:
Oficer Mameluków, 1805-1815 Kod: Pegaso 54-518. Więcej zdjęć znajdziecie podążając za linkiem.

Na koniec najwierniejsi z wiernych, Polacy. Szwoleżer Gwardii Cesarskiej 1809-1815 Kod: Pegaso 54-517.

W niezwykle barwnie napisanej książce "Cesarski Poker" Waldemar Łysiak przedstawia plan Napoleona na bezpieczeństwo Francji - Królestwo Polskie w pierwotnych granicach blokujące Rosję, jedynego kontynentalnego wroga nie do pobicia przez samych Francuzów. Temat ten będzie wielokrotnie dyskutowany, i prawdopodobnie nigdy do końca nie rozstrzygnięty przez historyków. Do mnie argumentacja Łysiaka przemawia. Napoleon rzeczywiście bez zbędnego sentymentu do Polaków mógł mieć taki plan. Bardzo podobny plan miał George Bush II. Zdławienie Rosji przez kolorowe rewolucje oparte na bazie w Polsce, dla nas gwarantem i stałego zaangażowania miała być tarcza przeciw rakietowa. Mieli takie plany, nie oceniajmy tu teraz ich miłości do naszego pięknego kraju. Ocenie powinna jednak podlegać postawa Polaków. Postawa skierowana na zewnętrzne źródła siły.

Kolejny raz liczymy że inni nam pomogą:

Konfederacja Barska - liczyliśmy na Turcję i częściowo na Austrię.
Targowica - zdrajcy liczyli na Rosję i zostali zdradzeni.
Wojny Napoleońskie - na niezwyciężoność Napoleona i jego miłość do Walewskiej.
Wojna Krymska - na Turcję.
II WŚ - na Francję i Anglię a tak na prawdę pomogliśmy im ratować skórę
Zimna wojna - na NATO i USA
Teraz - na Unię i/lub na NATO i/lub USA. A Unia to Niemcy, NATO to coraz mniej USA a więcej Rosji. Unii i USA skończyły się pieniądze. NATO poszło po nie do Libii (gdzie Kadafi miał czwarte największe zasoby złota na świecie, i plan wypuszczenia waluty opartej na złocie a nie sztuczkach bankierów) a ONZ nawet nie jęknęło.

Rzecz w tym, że oni mają swoje problemy i priorytety. A problemy są teraz bardzo duże, i priorytety się zmieniają. Trzeba chyba w końcu zrozumieć, że Polska jest ważna i korzystna tylko dla Polaków. A my możemy być tylko Polakami u siebie lub tanią siłą roboczą u obcych. Dla Państw Europejskich, tych ze Świętego Przymierza (Niemcy i Rosja, oraz Francja i Anglia, a w tylnym rzędzie doczepione Włochy i Hiszpania) ta nasza Polska to twór ciągle nowy i niewygodny. Jeszcze za mała aby się rozepchnąć łokciami. Za duża aby pokornie słuchać, że ma cicho siedzieć.
Jeżeli nie zadbamy o siebie teraz, kto inny to zrobi? Nasi politycy za bardzo wsiąkli w światowy establishment. Gospodarką rządzą interesy tych, którzy decydują o wynikach kampanii wyborczych - a im ambitna i rozwojowa młodzież nie jest potrzebna. Politycy myślą kategoriami rozpadających już się układów międzynarodowych. Podzielili się rolami i okładają się cepami ("...parę pojęć jak cepy, żadnej dystynkcji w rozumowaniu...") ku uciesze gawiedzi i obserwatorów z obcych stolic. Każde ze stronnictw zabiega o poparcie innych mocarstw. Powtórka z XVIII wieku. Kto pierwszy poprosi o interwencję w obronie demokracji? To walka na wyczerpanie, o władze nad rozpadającym się państwem, gdzie po kolejach zaczną zaraz padać sieci elektryczne i opieka medyczna.

A kiedy liczyliśmy tylko na siebie?

I Wojna Światowa - liczyliśmy na to że się pozabijają nasi wrogowie
Powstanie Wielkopolskie
Wojna polsko-bolszewicka

A wygraliśmy wtedy nie przede wszystkim siła militarną. Ona była tylko skutkiem mobilizacji Narodu w chwili słabości wrogów - zaborców. Marzy mi się taki październik/listopad 1918 roku, kiedy wszyscy Polacy wiedzieli co robić, a nikt tym tak na prawdę nie kierował. Jakby samo się zrobiło.

Na koniec anegdota:
Są dwa sposoby ratowania Polski. Normalny i cudowny.
Normalny - Matka Boska zstąpi i uratuje nas
Cudowny - wszyscy wezmą się solidarnie do roboty

Kościuszko pod Racławicami, figurka 54mm

.

54005 Tadeusz Kościuszko, Racławice 1794, figurka Adalbertus 54mm (1:32)

fotografie figurki Wojciech Bułhak

Tadeusz Kościuszko 1746-1817, wybitny polski generał, uczestnik amerykańskiej wojny o niepodległość (1777-83), wojny w obronie polskiej konstytucji (1792), Naczelnik pierwszego powstania przeciw zaborcom (1794).

Urodzony w rodzinie średniozamożnej szlachty wybrał karierę wojskową. Uczył się z Szkole Rycerskiej w Warszawie, Akademii Malarstwa i Rzeźby w Paryżu, gdzie uczęszczał także na wykłady z zakresu wojskowości.

W tym okresie Polska była krajem osłabionym wojnami, ze słabą pozycją króla i podupadającym ustrojem demokracji szlacheckiej. Obce mocarstwa: Rosja i Prusy ingerowały w politykę i gospodarkę kraju wymuszając redukcję armii. Dla wysoko wykształconego Kościuszki nie znalazło się miejsce w wojsku królewskim i zmuszony był wyjechać do Ameryki. Wniósł tam wielki wkład w zwycięstwo w wojnie o niepodległość. Stworzył wiele fortyfikacji (m.in. Fort Ticonderoga) wykorzystanych w Bitwie pod Saratoga. Następnie wybudował Fort West Point u ujścia rzeki Hudson. Został Nagrodzony awansem do stopnia generała brygady Armii Kontynentalnej i przyjęty do Stowarzyszenia Cyncynnata jako jeden z trzech obcokrajowców.

Orzeł Stowarzyszenia Cyncynnatów

Krzyż Virtuti Militari z 1792 roku

Po powrocie do Polski był świadkiem prób naprawy ustroju kraju. Objął dowództwo dywizji i wziął udział w wojnie w obronie polskiej „konstytucji 3 maja” w 1792 roku. Za wybitny udział w wojnie , w tym powstrzymywanie trzykrotnie silniejszych sił rosyjskich, otrzymał order Virtuti Militari, najwyższe polskie odznaczenie wojskowe. Po przegranej wojnie wyemigrował, a zwycięskie mocarstwa dokonały drugiego rozbioru Polski.

Przysięga Kościuszki na rynku w Krakowie, 24 marca 1794

Kiedy w 1793 roku rozpoczęły się przygotowania do powstania przeciw zaborcom Kościuszko został wybrany naczelnikiem. 24 Marca 1794 Naczelnik złożył uroczystą przysięgę Narodowi na rynku w Krakowie rozpoczynając powstanie. Aby szybko zwiększyć liczebność armii wprowadził pobór chłopstwa do formacji kosynierów. Wzorem Stanów Zjednoczonych i Francji chciał stworzyć masową armię do odparcia ataku zaborców. Specjalnie opracowana taktyka ataku kolumny kosynierów flankowanej przez regularne wojsko królewskie zdała egzamin podczas Bitwy pod Racławicami 4 kwietnia 1794. Niestety ten ostatni wysiłek zbrojny pierwszej Rzeczypospolitej skończył się podbiciem państwa przez zaborców, abdykacją króla i ostatecznym, trzecim rozbiorem Polski w 1795 roku.

Kościuszko w sukmanie i krakusce, widoczne: charakterystyczny nos i ordery.

Figurka – montaż i kolorystyka

Figurka przedstawia Naczelnika powstania Tadeusza Kościuszkę podczas bitwy pod Racławicami. Wzorowana jest na Panoramie Racławickiej Wojciecha Kossaka i Jana Styki .

Wojciech Kossak i Jan Styka "Panorama Racławicka" (fragment) Kościuszko w legendarnej sukmanie i czapce krakusce. W rzeczywistości założył je dopiero po bitwie.

Podczas montażu należy oczyścić części pilnikiem i papierem ściernym. Do klejenia zaleca się kleje epoksydowe lub cyanoakrylowe. Paski od strzemion warto jest podszlifować aby zmniejszyć ich grubość, ułatwi to odpowiednie podgięcie i podklejenie do wewnętrznej powierzchni nóg pod kolanami. Nad obcasem buta należy wykonać ostrogi z krótkiego zaokrąglonego na końcu drutu. Nogi konia opierające się o podłoże należy wzmocnić przez wywiercenie otworu i wklejenie metalowej szpilki. W oparciu o ilustracje należy wykonać elementy rzędu końskiego – munsztuk i wodze z paska folii metalowej lub taśmy maskującej i drutu.

Strój Kościuszki był, z tego co wiadomo, zróżnicowany. Składał się z elementów cywilnych, chłopskich i wojskowych noszonych w różnych aranżacjach. Podczas przysięgi na rynku w Krakowie i Bitwy pod Racławicami nosił on modny półpłaszcz w kolorze kremowym z niebieskimi prążkami. Po bitwie wdział chłopską sukmanę aby uczcić sukces kosynierów, i ten strój Kościuszki przeszedł do legendy. Sukmana była lnianym ozdobnym strojem noszonym przez chłopów od święta, do kościoła lub na targ. Sukmana Kościuszki była w rzeczywistości płaszczykiem uszytym z lnu, z chłopskimi zdobieniami jak np. czerwoną lamówką. Pod płaszczem nosił fiołkową kamizelkę a na szyi ordery: Virtuti Militari i Orła Stowarzyszenia Cycynnata. Spodnie najpewniej generalskie: karmazynowe z srebrnym lampasem, lub granatowe z karmazynowym lampasem lub szare z granatowym lampasem.

Oryginalna rogatywka generalska Kościuszki, ze zbiorów MWP

Czapka w figurce to polska czapka generalska karmazynowa, ale bez wężyka generalskiego, z czaplim piórem wg oryginału ze zbiorów Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Możliwa jest także miękka czapka polowa rogatywka, granatowa z ciemnym barankiem lub chłopska jak na obrazie Panorama Racławicka.

"Kościuszko pod Racławicami" Juliusza Kossaka, widoczne: polowa granatowa rogatywka generalska, półpłaszcz w prążki i szare spodnie generalskie lub cywilne rajtuzy.

Kościuszko pod Racławicami Jana Matejki, rogatywka generalska (?kolor granatowy?), półpłaszcz w prążki i bogate siodło.

Oznaką stopnia oficerskiego były felcech (temblak oficerski) u szabli w kolorze srebrzystym z karmazynowymi żyłkami, szarfa zawiązana w pasie, srebrzysta z frędzlami i karmazynowymi żyłkami oraz wykonany z czarnej błyszczącej skóry bandolier do zawieszenia szabli z srebrną tarczką na piersi.